Heimwee…

10 09 2010

Ik heb altijd heimwee als ik weer thuis ben…

Lanzarote, omdat we de grauwe sluier van de regen zo zat waren. Omdat het ’t eiland van de 1000 strandjes en eeuwige lente is… volgens de lonely planet. Volgens ons wel meer dan dat…

 

Lanzarote

 

Ik mijmer… over golven waar je doorheen kunt kijken, urenlang, ’t buitenleven, de palmbomen voor een tropische touch, de 1000 van Haria, eindeloze lava-velden, tot IN het indrukwekkende huis van Cesar Manrique (wauw, kan ik dat kopen?). Zijn kunstwerken all over the place, tot op vergezichten, in grotten, de albino kreeftjes, de stapels mooie wolkenluchten, de kleuren, de vulkanische bergen. Snorkelen in 23 graden warme zee zónder afval en schuimkoppen maar helder blauw, vol visjes, ook op je bord. Witte huisjes, met groen -altijd groen- en wit stuc, veel wit stucwerk, ook op ’t dak. Spier witte stranden, of juist zwarte of gele, met of zonder duin, met of zonder rotsjes, met of zonder massa’s mensen, afgelegen of juist aan boulevard, met cocktailbars en Irish pubs, beans for breakfast (ieuw) of juist een een broodje cactus jam in een afgelegen baai. Regen ongekend, zon wel en zand, zand, zand, overal zand, stenen rapen, charmante senors&senorita’s én een dankbare huispoes met jongen in de achtertuin van ’t appartementje. Die mis ik nog het meest.

Advertenties




Blon…

17 08 2010

Wie wil er dan ook op vrijdag de 13e met 13 ballonnen de lucht in? Met dikke strepen onweer op de buienradar… nix mee te maken met die flauwekul… Ik wil ballonvaren!

Niet dus. Not done aldus de meteo – wat weten die er nou van hé. ‘Pas’ zaterdag alsnog airborn@ ballonfestival Grave

in hokjes